Słownik

Agentic commerce (handel agentowy)

Definicja: Agentic commerce to handel, w którym agent AI — np. ChatGPT, Gemini albo asystent sklepu — wykonuje za klienta część zakupów: wyszukuje produkty, porównuje oferty, a w niektórych krajach także składa zamówienie i płaci, zwykle po zatwierdzeniu przez człowieka. Sklep pozostaje sprzedawcą, a agent korzysta z jego danych i protokołów zakupu.

Jak działa agentic commerce?

Klient opisuje potrzebę asystentowi AI („lampa na biurko do 300 zł, dostawa do piątku”), a agent wykonuje kroki, które dotąd klient robił sam: przeszukuje oferty, porównuje ceny, dostępność, koszty dostawy i zasady zwrotów, a potem odsyła do sklepu albo — tam, gdzie to działa — przygotowuje i składa zamówienie. Agent nie ogląda strony jak człowiek. Czyta dane: feed produktowy, dane strukturalne strony, API sklepu.

Pojęcie obejmuje kilka poziomów zaangażowania agenta:

Poziom Co robi agent Kto płaci
Asystent zakupowy odpowiada na pytania, poleca produkty z linkami klient, na stronie sklepu
Agent z koszykiem zbiera produkty, pilnuje cen, przygotowuje zamówienie klient zatwierdza i płaci
Agent kupujący w ustalonych granicach (budżet, marki) sam finalizuje zakup agent, tokenem płatniczym klienta

Jakie protokoły stoją za agentic commerce?

Zakup przez agenta opisują dwa otwarte protokoły. ACP (Agentic Commerce Protocol) rozwijają OpenAI i Stripe; specyfikacja ma status beta. UCP (Universal Commerce Protocol) współtworzą Google, Shopify, Etsy, Wayfair, Target, Walmart i inni; obejmuje katalog, koszyk, checkout, powiązanie konta przez OAuth 2.0 i obsługę zamówienia. W obu sklep pozostaje sprzedawcą.

Trzeci skrót, MCP (Model Context Protocol), to ogólny standard podłączania narzędzi i danych do modeli AI. Nie jest protokołem handlowym, ale sklep może przez MCP udostępnić np. wyszukiwarkę produktów, a ACP i UCP obsługują go jako jeden ze sposobów komunikacji.

Co działa w Polsce?

Agenci AI polecają produkty polskim klientom — w ChatGPT, w Trybie AI w Google, w Copilocie. Zakup bez wychodzenia z czatu działa jednak głównie w USA: checkout przez UCP w Google obejmuje produkty w USA, Kanadzie i Australii, a OpenAI wycofało Instant Checkout w ChatGPT w marcu 2026 r. Dlatego polski sklep przygotowuje się dziś przede wszystkim danymi: pełnym feedem, danymi strukturalnymi i stroną dostępną dla botów wyszukiwania AI.

Czym agentic commerce różni się od zwykłego e-commerce?

Zmienia się to, kto wybiera i w jakiej kolejności. W zwykłym sklepie klient sam przegląda kategorie i filtry. W handlu agentowym pierwszym „klientem” sklepu jest agent, który wybiera krótką listę — więc wygrywają oferty z kompletnymi, spójnymi danymi. Płatność, dostawa i prawa konsumenta zostają takie same: zakup przez agenta to nadal umowa zawarta na odległość ze sklepem.

Szczegóły, tabela kanałów i plan na 90 dni: Agentic commerce: jak przygotować sklep na agentów AI.

Źródła

  1. Agentic Commerce Protocol — repozytorium specyfikacji — OpenAI i Stripe (GitHub) (dostęp: )
  2. Universal Commerce Protocol — UCP Authors (dostęp: )
  3. Model Context Protocol — specyfikacja 2026-07-28 — Model Context Protocol (dostęp: )
  4. About the Universal Commerce Protocol (UCP) and UCP-powered checkout feature on Google — Google Merchant Center Help (dostęp: )
  5. What It Means That The Leader In Agentic Commerce Just Pulled Back — Forrester, 7.03.2026 (dostęp: )